VE O MAYIS SABAHI

At üstünde gururla heykelleşip tunçlaşan,

Bakışı alev alev hürriyet aşkı taşan,

Yıldırımla sarmaşıp şimşekle kucaklaşan,

Bir dağlıydı yıllarca Kafkasya'da savaşan.

Ve O Mayıs Sabahı

Diyordu ki ben varım ve elbet olacağım,

Dağıma göz koyanın canını alacağım,

Hür bir vatan üstünde dalgalansın sancağım.

Kafkasya benim yurdum onu koruyacağım.

 

Dikti başı dağlı, pervasızdı, cesurdu,

O aslan pençesiyle düşmana vurdu, vurdu,

Hürriyet ve istiklâl yoksa ölüm diyordu,

Rüzgârla kanatlanmış coşkun savaşıyordu.

 

Ve o Mayıs sabahı başlar Allaha kalktı,

Gözler ümitle şevkle yükselen güne baktı,

Ufukta dalgalanan egemen bir bayraktı,

Dağları aydınlatan müjdeci bir şafaktı.

 

Hürdü artık dağlının o mukaddes vatanı,

Yıllarca çarpışmıştı görmek için bu anı,

Kovmuştu toprağından o imansız düşmanı,

İstiklâl güneşinde ısıtacaklardı kanı.

 

Tatmak onun hakkıydı bu zevki ilelebet,

Dolmalıydı şen göğsü hür rüzgârlarla elbet.

İstiklâl ne güzel şey, ne güzel şey hürriyet,

Ona kavuşmak için can vermişti bir millet.

 

 

Rezzan DİNÇER

 

Kuzey Kafkasya Kültür Dergisi, Sayı 24, Yıl: 4, s:2, Cilt: 4, Nisan Mayıs 1974.

 

© KKC 100. Yıl